Emil Zelma

Zatrudnienie emeryta lub rencisty w 2026 r. nie oznacza automatycznie niższych składek ZUS. Duże znaczenie ma forma zatrudnienia, wiek pracownika oraz to, czy senior pobiera już emeryturę lub rentę. Inaczej rozliczana jest umowa o pracę, inaczej umowa zlecenia, a jeszcze inne zasady dotyczą umowy o dzieło. Dla pracodawcy istotne są również zwolnienia z części składek oraz prawidłowe zgłoszenie pracownika do ZUS.
Spis treści
ukryj
Emeryt lub rencista na umowie o pracę – jakie składki ZUS?
Zatrudnienie emeryta na umowę o pracę pod względem ubezpieczeń społecznych wygląda podobnie jak zatrudnienie pozostałych pracowników. Samo prawo do emerytury lub renty nie zwalnia z ubezpieczeń. Pracodawca musi więc opłacać składki:
- emerytalną,
- rentową,
- chorobową,
- wypadkową,
- zdrowotną.
Obowiązkowy charakter składek ZUS jest niezależny od wymiaru etatu i wysokości wynagrodzenia. Oznacza to, że zarówno emeryt zatrudniony na pełen etat, jak i pracujący w niepełnym wymiarze czasu pracy podlega ubezpieczeniom wynikającym ze stosunku pracy.
Pracodawca ma jednak istotne zwolnienie dotyczące kosztów zatrudnienia emerytów. Składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych nie trzeba opłacać za kobietę, która ukończyła 55 lat, ani za mężczyznę po ukończeniu 60 lat. W praktyce koszt zatrudnienia emeryta może być więc nieco niższy niż koszt pracownika o identycznym wynagrodzeniu, który nie spełnia kryterium wieku.
Zatrudnienie emeryta na umowę o pracę – zgłoszenie do ZUS
Emeryt i rencista zatrudnieni na podstawie umowy o pracę muszą zostać prawidłowo zgłoszeni do ubezpieczeń. Pracodawca dokonuje zgłoszenia na druku ZUS ZUA w terminie 7 dni od powstania obowiązku ubezpieczeniowego. Dla pracownika z ustalonym prawem do emerytury stosowany jest odpowiedni kod wskazujący to uprawnienie, np. ZUS ZUA z kodem 01 10 1X.
Umowa zlecenia z emerytem lub rencistą w 2026 r.
Umowa zlecenia daje więcej możliwości w zakresie rozliczenia składek ZUS, ale nie oznacza automatycznego zwolnienia z ubezpieczeń. Jeżeli zlecenie jest jedynym tytułem emeryta lub rencisty do ubezpieczeń, obowiązkowe są składki emerytalna, rentowa, wypadkowa oraz składka zdrowotna. Ubezpieczenie chorobowe pozostaje dobrowolne.
Jeżeli natomiast emeryt lub rencista wykonuje pracę na podstawie umowy o pracę u innego pracodawcy i uzyskuje tam co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę, z umowy zlecenia co do zasady obowiązkowa pozostaje składka zdrowotna. Przy kilku zleceniach trzeba natomiast analizować zbieg tytułów do ubezpieczeń i łączną podstawę składek.
Umowa o dzieło z emerytem – kiedy nie ma składek ZUS?
Jeżeli przedsiębiorca zawiera taką umowę z emerytem lub rencistą, który:
- nie jest jego pracownikiem,
- nie wykonuje dzieła na rzecz własnego pracodawcy,
wynagrodzenie nie jest objęte składkami na ubezpieczenia społeczne ani składką zdrowotną. Należy odprowadzić jedynie podatek dochodowy.
Sytuacja zmienia się, gdy umowa o dzieło zostaje zawarta z własnym pracownikiem. Wówczas wynagrodzenie z umowy stanowi podstawę do naliczenia składek ZUS.
Podatek dochodowy i PIT-0 dla pracującego emeryta
Emeryt pobierający świadczenie i jednocześnie zatrudniony na umowę o pracę zasadniczo płaci podatek od wynagrodzenia na takich samych zasadach jak inni pracownicy. Przy rozliczeniu trzeba zwrócić uwagę na kwotę wolną od podatku, która wynosi 30 000 zł rocznie. Jej nieprawidłowe uwzględnianie jednocześnie przez organ rentowy oraz pracodawcę może prowadzić do niedopłaty podatku (i to sporej!) w rozliczeniu rocznym.
Szczególne rozwiązanie przewidziano dla osób, które osiągnęły powszechny wiek emerytalny – 60 lat w przypadku kobiet i 65 lat w przypadku mężczyzn – ale mimo nabycia prawa do emerytury nie pobierają świadczenia i pozostają aktywne zawodowo. Mogą one korzystać z tzw. ulgi dla pracujących seniorów. Zwolnienie obejmuje kwalifikowane przychody do 85 528 zł rocznie. Przy rozliczeniu według skali podatkowej dochodzi do tego kwota wolna od podatku.
Emerytura lub renta a limity dorabiania w 2026 r.
Pracodawca powinien odróżniać kwestie składek od wpływu wynagrodzenia na świadczenie pracownika. Osoba, która osiągnęła powszechny wiek emerytalny, może co do zasady dorabiać bez limitu. Wysokie wynagrodzenie samo w sobie nie spowoduje zmniejszenia zwykłej emerytury. Inaczej jest m.in. w przypadku:
- wcześniejszych emerytów, którzy nie osiągnęli powszechnego wieku emerytalnego,
- części rencistów.
Jeżeli przychód przekracza 70% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, świadczenie może zostać zmniejszone, natomiast przekroczenie 130% powoduje jego zawieszenie.
Limity zmieniają się co kwartał. Od 1 czerwca 2026 r. do 31 sierpnia 2026 r. próg 70% wynosi 6694,10 zł brutto miesięcznie, natomiast próg 130% wynosi 12 431,80 zł brutto. Przychód powyżej pierwszej kwoty może zatem zmniejszyć emeryturę lub rentę objętą limitami, a przekroczenie drugiej powoduje zawieszenie świadczenia. Dla porównania od 1 marca 2026 r. progi wynosiły odpowiednio 6438,50 zł i 11 957,20 zł.
| Warto wiedzieć Koszty prowadzenia biznesu ogranicza nie tylko korzystanie z przewidzianych prawem zwolnień czy uproszczeń, lecz także automatyzacja codziennej administracji. Program Mobilna Faktura wspiera przedsiębiorców m.in. w wystawianiu i obsłudze dokumentów sprzedażowych, dzięki czemu część powtarzalnych czynności można wykonywać szybciej. |
Zatrudnienie emeryta lub rencisty w 2026 r. – o czym pamiętać?
Decydując się na zatrudnienie emeryta lub rencisty, trzeba przede wszystkim ustalić formę umowy oraz pozostałe tytuły pracownika do ubezpieczeń. Umowa o pracę oznacza standardowe obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, choć po przekroczeniu określonego wieku pracodawca nie płaci FP i FGŚP. Umowa zlecenia wymaga analizy zbiegu tytułów, natomiast zewnętrzna umowa o dzieło zasadniczo pozostaje poza ZUS.
Osobno należy rozpatrywać podatek dochodowy, możliwość zastosowania PIT-0 dla seniorów oraz wpływ wynagrodzenia na emeryturę lub rentę. W przypadku osób przed powszechnym wiekiem emerytalnym i rencistów szczególnie ważne są kwartalne limity przychodu. Prawidłowe zatrudnienie emeryta w 2026 r. wymaga więc nie tyle stosowania jednej szczególnej reguły, ile właściwego połączenia zasad dotyczących ZUS, PIT i konkretnego rodzaju świadczenia.





